De nievw-iaerighe hoofdt-backerye, Van alder-hande Zots-hoofden

1. Lustig makkers wilt u spoeden, / Op dat men elk gerieft naar wensch / De winst moet ons het zweet vergoeden / Om winst alleen arbeydt den mensch.

2. Eene aerdighe Ionge, ende net opgepronkte Iuffer. // Hervaren Backer van de hoofden / Ick breng u ‘t hoofdt hier van een man, / Die my voor’t echt veel goedts beloofde, / En nu daer niets van doen en kan. / Doch evenwel speelt hy den quaeden, / Wanneer een ander hupzen quant / Verbetert dat gy wel kunt raeden, / Ia maekt aldus bekent zijn schand. / Hy vloekt, hy tiert, schoon hy moet zwijge / Hy schreeuwt luyd op ick ben een hoer, / Om dat ick maeck zomtijdts te krijghen, / ‘t Vermaeck het geen hy my bezwoer. / Nu mits ick mijne jonghe jaeren / Zoo geiren geven volle vreugdt / En evenwel mijne eer bewaeren / Door ‘t kleedt van een geveynsde deugdt, / Zoo ziet, dat gy zijn hoofdt kunt maeken / Zoo lijdzaem, en zoo onbezorgt, / Dat ick gerust met eer kan raeken / Aen d’achterstellen, die hy borgt: / Dat hy niet meer in’t openbaer / Berispt mijn onbekende vreugdde, / Noch iemant kent mijn valsche deugdden, / ‘K bid bakt my zoo een nieuwen jaar.

3. Eenen Iongen frayen keirel met het hoofde van een oude Vrou. // Terwijl ick even ben getrouwt / Aen een oudt hoofdt, vol rimpel vellen, / Nock ick my uyt dien bandt kan stellen / Die my zoo kankert, en berouwt / Terwijl ick knaptand moet behouwen / En haer omhelzen als mijn vrouwe, / Ia doen de plecht van eenen man, / Die ick uyt walg nauw doen en kan. / Zo vind ick raedzaem haer oudt bakhuys / Is’t in de daedt niet, in den schijn / Ten minst doen aengenaem te zijn, / Gelijck een net geschildert kakhuys: Kan zoo mijn eerste walg vergaen, / Zoo zal ick kunnen lief haer krijgen, / En d’andre Iongheydt stil doen zwijgen, / Die hun op intrest niet verstaen.

4. Eene oude Vrouwe met een Jongen mans hoofdt. // Och arm oudt zot-hoofdt, als ick ben, / Die nu te laet mijn mislag ken, / VVat had ick buyten mijne jaeren / My met een jonge wulp te paeren / Zoo herdt van kop, ghelijck een stier, / In’t eten gierig, als een gier, / Ja boozer als den helschen drommel, / Hy is Tamboer, maer zije trommel / Helaes is meest zijn oude wijf, / ‘Kheb niet een plaets aen mijn heel lijf / Die niet is schali blauw geslaegen / En noch kan my den schelm behaegen. / Ick zou’er my wel scheyden van, / Zoo ick kost leven zonder man: / Zoo dan om ruste te ghenieten / VVil ick doen zijnen kop hergieten, / En zachter bakken als katoen, / Al zou ‘k verliesen aen’t fatzoen.

5. Eenen ouden Man ghehorent. // Ick mag mijn hooft oock doen herbakke / En zoo herdt maeken als een steen: / VVant schoon mijn schand’ al is gemeen / ‘K wil even dekken doen mijn takken.

6. Eene oude Vrouwe. // Daer is een Iongman van mijn bueren, / Die ‘k alls mijn eygen hert bemin, / Ick waer van lang naer zijnen zin, / Kost ick een ander tronie huuren, / Of zoo herbakken mijn oud’ huyt / Dat ick mijn vuyl besnotte snuyt / En ingevallen doodts-hoofdts ooghen / Kot levendig, en schoon vertoogen. / Ick gaen te raedt by desen man, / Of hy my niet herbakken kan, / Ia zoo hy my kan jeughdig maeken / En ick door hem de Bruydt geraeken, / Zoo is voor hem dit zaksken goudt: / VVant niets mishaegt zoo zeer, als oudt, / En leelijk in het oog te wezen. / Den Oven kan alleen ghenezen / Den Oven van mijn minne-brandt, / Kom, Meester toont my uw’ verstandt.

7. Ick lach my slap, als ick bekyk / Den winkel van deez’ zotte bollen, / Maer prijs des Bakkers goed’ praktijk, / Om ’t geldt doen uyt hun zak te rollen.

8. Zit stil, en schroomt niet, het my hakke / Het zijn maer uw ghehornde takken, / Die ick voor’ eerst af kappen moet, / Eer men uw hoofdt herbakken doet, / Men kan het in den vorm niet zetten, / Zoo lang hun punten ons beletten.

9. Eene Schoone Ionghe vrouwe. // Ha! wat een simplen gek is mijnen vent, / die hem zoo by den neus laet leyden, / En uyt zijn horens meynt te scheyden, / Voor dat mijn houwlijck heeft een end.

10. Maer Meester zult ghy my oock / schoonder maeken, / Zal ick niet meer zien, als wel eer, / Of ick gehangen waer een keer, / Noch hebben blau en paerdtsch den / mondt, noch kaeckken, / Ick vrees voor geene pijn, noch smert / Zoo ick maer wel herbakken werd.

11. Patroon, ick schijn aen mijn gewaet / Te zijn een grooten man van staedt, / Maer die aenschouwt mijn wezen / Kan licht een jongen daer in lezen, / Daerom zoo bakt my een ghezicht / Dat statig is, en jeder sticht, / Geeft my een baert, en straffe tonghe / Die my een man maekt van een jongen: / Of wel ten minst geeft my den schijn, / VVaer door ick schijn een man te zijn.

12. Och! lieven Bakker zoo gy mijn gelaet / Godtvruchtig in het oog kunt maekken, / Ick zal veel beter aen den kost geraecken, / Als die het best bezet op renten staet.

13. Het hoofdt van Hercules is pop- / pen-goedt / By het herbakken hoofdt, dat ick u geve, / Zoo gy de Franschen nu niet beven doet, / K’weet niet wat schriklijk hooft hun zou / doen beven.

La transformation de / têtes folles.

1. Courage, mes amis, dépechez vous, / courage, / La follie d’autrui nous donne d’avantage.

2. Mon maître, vous voiez, que je suis / jeune enfant / Pour se venger d’un soible époux assez / habile, / Neanmoins ce defaut sa tête est difficile / A souffrir les plaisirs d’un agreable amant

3. I’épousai pour l’argent une vielle / croupiere, / Que je dois carresser tous les jours malgré / moi, / Ie ne sai on trouver des maîtres comme / toi, / Qui feront agreable une telle goutiere.

4. Ie vous apporte ici la tête d’un époux, / Plus dure, qu’un rocher, plus en rage / qu’un diable, / Grand menager au lit, grand gourmand / à la table, / Fairez le, si vous plaît, un mari tendre, & / doux.

5. Puisque je dois porter le mal de la / veillesse, / Ie veux coûvrir au moins ma honteuse / noblesse.

6. Ah ! comme est la veillesse un fardeau / malheureux, / Quand le coeur n’a perdu les feux de la jeunesse, / I’aime un joli garçon, & lui est sans ten- / dresse, / Mais se je deviens jeune, il sera amoureux.

7. Ie regarde de loin leur follie à loisier, Le mairtre s’enrichit de leur pauvre plaisir.

8. Pour recuire la tête, il la fout desarmer / Yeux tu ètre bien fait ? laissez moi donc / couper.

9. Ah ! quel paisant esprit, qui croit, que / son fontange / Ne montrera jamais les fruits de mon vent / dange.

10. La beauté fait son charme aux yeux / de tout le monde, / Si tu peux m’en fournir, & faire le teine beaux / Le visage attirant, la cheveulure blonde, / N’ajez peur pour ma chair, n’ajez peur / pour ma peau.

11. Ma robbe me fait croire un esprit / achevé, / Mais qui le fonde au fonds il se trouve dupé

12. Mon maître donnez moi un regard / hypocrite, / l’en ferai écumer tous les jours ma mar- / mite.

13. Je vous mets sur le corps la tête d’un / Hercule, / Qui vous regardera sans doute se recule.

Men vintse te coop, By Philibert / Bouttats den Ionghen, Plaet- / snijder ende konst verkooper, / woonende in de Wiegh-straet, / by de Meir, tot Antwerpen.